Ο Κώστας και η Σαΐα μάς ταξιδεύουν με τον καλοκαιρινό γάμο τους στην Ύδρα, ένα νησί του Αργοσαρωνικού που αποπνέει αυθεντική ελληνική γοητεία. Η σημαντική αυτή μέρα πλημμύρισε από χρώματα και αρώματα, καθώς το στολισμό κυριάρχησαν χαμομήλι, μαργαρίτες, κλαδιά ελιάς καθώς και άγρια λουλούδια σε λευκές και κίτρινες αποχρώσεις, δημιουργώντας μια εικόνα απλότητας και φυσικής ομορφιάς. Η Σαΐα επέλεξε ένα υπέροχο λευκό νυφικό με αποσπώμενη ουρά και κεντημένη δαντέλα από την Ελένη Κολλάρου που τόνιζε με τον πιο ρομαντικό τρόπο τη λάμψη της ημέρας. ««Αν υπάρχει κάτι που έμαθα απο το δικό μου γάμο και μπορώ να το πω με βεβαιότητα μετά απ’ όσα ζήσαμε, είναι αυτό: ένας γάμος για να είναι όμορφος δεν χρειάζεται τίποτα άλλο – μόνο αγάπη. Και εμείς ήμασταν πραγματικά τυχεροί. Γιατί όλοι όσοι ήταν εκεί, έφεραν μαζί τους την αγάπη τους. Κανείς δεν έλειπε, κανείς δεν περίσσεψε. Όλα ήταν μαγικότερα απ’ ό,τι είχαμε ονειρευτεί, όταν ξεκινήσαμε αυτό το ταξίδι…» μοιράστηκε μαζί μας η νύφη και εμείς σας αφήνουμε να απολαύσετε τις λεπτομέρειες του ξεχωριστού γάμου!
Captured by Lulumeli.
«Γνωριστήκαμε το 2020, ακριβώς την πρώτη μέρα του Ιουνίου που είχε ανοίξει η εστίαση μετά την πρώτη καραντίνα στον Covid, πολύ σύντομα βγήκαμε πρώτο ραντεβού και η πρώτη μας εκδρομή στον πρώτο μήνα από την ημέρα που επισημοποιήθηκε η σχέση μας ήταν στην Ύδρα και μάλιστα μέναμε και στο δωμάτιο του Cotomattae που μείναμε και τώρα στο γάμο μας, γι αυτό κι επιλέξαμε το γάμο στο νησί αυτό, για συναισθηματικούς λόγους και σίγουρα όχι για το θεαθήναι! Η πρόταση γάμου έγινε πέρυσι το καλοκαίρι, την ημέρα που κάθε χρόνο γιορτάζουμε την επέτειό μας, στην Ηρακλειά που ήμασταν διακοπές, σαν καλημέρα μόλις είχα ξυπνήσει.»
«Ανάμεσα σε όλα όσα ζήσαμε εκείνη την αξέχαστη μέρα, αυτό που έκανε τον γάμο μας πραγματικά μαγικό ήταν το ότι καταφέραμε να φέρουμε στο νησί της Ύδρας 150 δικούς μας ανθρώπους. Φίλοι και συγγενείς έγιναν όλοι μια μεγάλη παρέα, που για τρεις ολόκληρες μέρες γιόρτασε μαζί μας, στο ίδιο μέρος, με τον ίδιο παλμό, την ίδια αγάπη. Ήταν μοναδικό το ότι είχαμε χρόνο και χώρο να τους απολαύσουμε – όχι μόνο την ημέρα του γάμου, αλλά και πριν και μετά, σε κάθε βόλτα στα σοκάκια, κάθε καφέ, κάθε αγκαλιά. Η Ύδρα δεν ήταν απλώς το φόντο του γάμου μας. Ήταν επιλογή καρδιάς. Από την πρώτη μας εκδρομή εκεί και με τις διακοπές μας κάθε χρόνο στο νησί, χτίσαμε αναμνήσεις που μας έδεσαν με αυτό το μέρος. Κι έτσι, γυρίσαμε εκεί, όχι μόνο για να παντρευτούμε, αλλά για να αφήσουμε κάτι από εμάς πίσω — μια ιστορία που θα θυμόμαστε για πάντα. Οι καλεσμένοι μας είχαν την ευκαιρία να ανακαλύψουν τη μαγεία και την ιστορία της Ύδρας – ένα νησί βαθιά πολιτισμένο και γεμάτο αύρα – με τα μουσεία του, την αρχιτεκτονική του, τις θάλασσες του και το φως του. Κι εμείς νιώσαμε ότι ζούμε ένα όνειρο. Γιατί, είτε έχεις είτε δεν έχεις τη δυνατότητα, αν κάτι το θέλεις αληθινά, μπορείς να το κάνεις δικό σου. Αρκεί να είναι αληθινό, απλό και γεμάτο αγάπη.»
«Για τη διακόσμηση του γάμου μας επιλέξαμε φυσικά, απλά στολίδια που μας εκφράζουν. Χαμομήλι, μαργαρίτες, κλαδιά ελιάς και κίτρινα – λευκά αγριολούλουδα στόλισαν τον χώρο της εκκλησίας και το ταβερνάκι πάνω στο κύμα, που πραγματοποιήθηκε η δεξίωση, ενώ η νυφική ανθοδέσμη ήταν πολύ μικρή και διακριτική με λευκή φρέζια. Χρησιμοποιήσαμε για τη διακόσμηση ψάθινα χαλιά, έπιπλα από ακατέργαστο ξύλο καφέ χρώματος, και το ρύζι μοιράστηκε στην εκκλησία σε κόσκινα – λεπτομέρειες που έδωσαν μια πιο ζεστή και οικεία αίσθηση. Στα τραπέζια του lemonade stand και μπροστά εκεί που στέκονταν τα κόσκινα με το ρύζι είχαμε κεντητά τραπεζομάντηλα. Σο ταβερνάκι στο Βλυχό Ύδρας, πάνω στο κύμα που έγινε η δεξίωση είχαμε στήσει ένα μονοπάτι με πολλά κεριά που θα καθοδηγεί τον κόσμο στον κυρίως χώρο από την προβλήτα στη θάλασσα, ενώ μπροστά του συναντούσες ένα μεγάλο στολισμένο με ελιά και ήλιους stand όπου απολάλαυσαν οι καλεσμένοι μας ελιές, τυριά και αλλαντικά, παντός είδους κράκερς και κριτσίνια, παραδοσιακές κουλούρες και δίπλα του είχε στηθεί ένα stand στολισμένο με ήλιους, με τις μπύρες μας, τις πρώτες στην Ελλάδα από γυναίκες δημιουργούς, AISA Brewing the Future, η μια εξ αυτών και η νύφη κι έτσι δόθηκε η ευκαιρία στους καλεσμένους για γευστική δοκιμή των προϊόντων μας. Σε μια άλλη γωνιά είχαμε επίσης δημιουργήσει ένα σημείο ξεκούρασης κι ανεφοδιασμού, όπου οι καλεσμένοι έβρισκαν σαγιονάρες, αντικουνουπικά, κουβερτάκια, καπέλα παραλίας σαν αναμνηστικό, τσιγάρα για όποιον ήθελε, ενώ είχαμε προνοήσει να εφοδιάσουμε καλάθια με παιχνίδια για τα μικρά παιδιά του γάμου.»
«Το σύμβολο του γάμου ήταν η ελιά και ο “Ήλιος”, το γνωστό έργο τέχνης στην είσοδο του λιμανιού της Ύδρας, ένα περιστρεφόμενο μηχανικό γλυπτό του Τζεφ Κουνς, που απεικονίζει το πρόσωπο του Απόλλωνα. Το εντάξαμε στο προσκλητήριο, στις μπομπονιέρες και σε διάφορα καρτελάκια ή ταμπέλες καθοδήγησης της ημέρας εκείνης, ως ένα φωτεινό χαρακτηριστικό στοιχείο που συνδέει το νησί με εμάς και τη μέρα μας. Με λίγα λόγια επιλέξαμε organic chic διακόσμηση, στυλ που αποπνέει αυθεντικότητα, κομψότητα χωρίς υπερβολή και σύνδεση με το περιβάλλον, κάτι minimal αλλά με νόημα: δεν είναι φορτωμένο, αλλά κάθε στοιχείο έχει συμβολισμό (ο “Ήλιος”, τα αγριολούλουδα, η ελιά). Παρότι τη μέρα του γάμου έβρεξε πολύ και για αρκετές ώρες ήμασταν χωρίς ρεύμα, όλη αυτή η διακόσμηση, σε συνδυασμό με την αγάπη και την αισιόδοξη συνολικά διάθεση των καλεσμένων μας, έκαναν το γάμο μας ακόμη πιο ρομαντικό, καλύτερα κι απ ότι τον είχαμε ονειρευτεί.»
«Η μέρα του γάμου μας ήταν πολύ διαφορετική απ’ ό,τι περιμέναμε – και τελικά, αυτό την έκανε αξέχαστη. Το μυστήριο ήταν προγραμματισμένο για τις 18.00, όμως λόγω έντονης βροχής και διακοπής ρεύματος όλα πήγαν πίσω. Η προετοιμασία μας στα σπίτια έγινε με πολλή χαρά και συγκίνηση και καταλήξαμε να γλεντάμε εκεί για περίπου τρεις ώρες, μέχρι να ξεκαθαρίσει ο καιρός. Πήγα στην εκκλησία με τα πόδια, με συνοδεία παραδοσιακών οργάνων, τον πατέρα μου και την οικογένειά μου και πίσω μας ακολουθούσαν αγαπημένοι φίλοι και συγγενείς. Ήταν μια πομπή γεμάτη συναίσθημα. Η πιο δυνατή στιγμή για μένα ήταν όταν έφτασα στην εκκλησία και είδα τον γαμπρό να με περιμένει. Μετά από τόση αναμονή και ανασφάλεια για το πώς θα κυλήσει η μέρα, εκείνη η εικόνα με γέμισε ασφάλεια και χαρά.»
«Μετά το μυστήριο, που έγινε τελικά στις 20.00, δεν είχε έρθει ακόμα το ρεύμα. Οι καλεσμένοι μεταφέρθηκαν με βαρκάκια στο ταβερνάκι και όταν φτάσαμε κι εμείς, μας υποδέχτηκαν με το φως από εκατοντάδες κεριά. Στο μονοπάτι μας περίμεναν ξανά τα όργανα και όταν φτάσαμε στη “πίστα”, όλοι –χωρίς εξαίρεση– ήταν εκεί, τραγουδούσαν, χόρευαν και γλεντούσαν χωρίς ρεύμα, χωρίς ηχεία, μόνο με μουσική και χαρά. Εκείνη η στιγμή, με τον κόσμο ενωμένο στο σκοτάδι, ήταν η πιο δυνατή του γάμου μας. Μια υπενθύμιση ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο, αλλά όταν έχεις γύρω σου ανθρώπους που αγαπάς και σε αγαπούν, όλα βρίσκουν τον δρόμο τους. Το ρεύμα ήρθε τελικά στις 23.00 και το γλέντι συνεχίστηκε μέχρι το πρωί.»
Η συμβουλή που θα δώσω σε μία νύφη που τώρα σχεδιάζει τον γάμο της είναι να είναι ο εαυτός της. Ό,τι κι αν συμβεί – ένας ξαφνικός καιρός, μια καθυστέρηση, μια αλλαγή της τελευταίας στιγμής – να θυμάται πως η ουσία αυτής της μέρας δεν βρίσκεται στη λεπτομέρεια αλλά στη στιγμή. Δεν είναι ο τέλειος φωτισμός ή το ιδανικό centerpiece που θα μείνει, αλλά το βλέμμα του ανθρώπου της στην εκκλησία, η αγκαλιά της γιαγιάς, τα γέλια των φίλων της, η καρδιά της που χτυπά πιο δυνατά απ’ ό,τι ποτέ.
Σαΐα , Bride
«Το Eleni Kollarou νυφικό μου δεν ήταν απλώς ένα φόρεμα – ήταν εμπειρία, ήταν συναίσθημα, ήταν κομμάτι του εαυτού μου… Από την πρώτη στιγμή, με έκαναν να νιώσω μοναδική, να ονειρευτώ, να συγκινηθώ, να χαρώ… κάθε πρόβα ήταν μια μικρή γιορτή και κάθε στιγμή μαζί τους, ένα δώρο που θα θυμάμαι πάντα με ευγνωμοσύνη. Κι είχα επιλέξει να μοιραστώ εκείνες τις μέρες μόνο με τη μητέρα και την αδελφή μου στις πρόβες. Ήθελα ένα σχέδιο διαφορετικό από τα κλασικά νυφικά της αγοράς – ένα φόρεμα με χαρακτήρα, κομψότητα και απλότητα, κάτι να είμαι ο εαυτός μου και να μην είναι πολύ στημένο. Είχε αποσπώμενη ουρά που μου έδινε τη δυνατότητα να μεταμορφωθεί σε ελαφρύ φόρεμα για το γλέντι, ενώ η δαντέλα, οι κεντημένες λεπτομέρειες και το πέπλο – κεντημένο στο τελείωμα και ελαφρύ το έκαναν απόλυτα δικό μου.»
«Η Ελένη Κολλάρου είναι από εκείνες τις δημιουργούς που ξέρουν να ακούν, να εμπνέονται και να δίνουν σχήμα και ψυχή σε κάθε κομμάτι που φτιάχνουν. Με καθοδήγησε με αγάπη, σεβασμό και αισθητική, και μαζί με την αγαπημένη μου Λίζα, μου χάρισαν κάτι πολύ περισσότερο από ένα νυφικό. Μου χάρισαν μια ανάμνηση γεμάτη χαρά και συγκίνηση, ένα ρούχο που θα φυλάω στη ντουλάπα μου και θα θυμάμαι όλη την προετοιμασία μέχρι εκείνη την ημέρα.»
«Η μέλλουσα νύφη να μην ξεχάσει ότι αυτή η μέρα δεν ξαναγυρνά, και ό,τι κι αν πάει “λάθος”, τελικά θα γίνει ιστορία. Η πιο όμορφη ιστορία. Γιατί ακόμα κι αν όλα μοιάζουν να βγαίνουν εκτός σχεδίου, εκείνη να μείνει στο κέντρο της χαράς – γιατί το φως αυτής της μέρας το φέρνουν οι άνθρωποι, όχι τα τέλεια πλάνα. Και κάτι τελευταίο… να έχει άνετα παπούτσια. Πάντα σώζουν καταστάσεις!»
Leave a Reply